Voor mijn bachelorproef besloot ik bewust afstand te nemen van de klassieke videowereld en de bredere audiovisuele sector te verkennen. Tijdens mijn onderzoek kwam ik uit bij projectietechnologie en stelde ik mezelf de vraag: wat als we de traditionele ledschermen op festivals vervangen door een groot watergordijn waarop geprojecteerd wordt?
Met dat idee ging ik aan de slag. Na uitgebreid onderzoek naar hoe projecties zich gedragen op water, talloze experimenten met verschillende soorten watergordijnen en heel wat testen op grotere schaal, slaagde ik er uiteindelijk in om een werkende installatie te bouwen.
Voor de eindpresentatie creëerde ik samen met een bevriende dj mijn eigen mini-festivalervaring. Door beeld, geluid en projectie samen te brengen op een zelfontwikkeld watergordijn kon ik een unieke audiovisuele beleving neerzetten waar ik nog steeds trots op ben.
Wat ik het meest waardeerde aan dit project, was de kans om buiten mijn vertrouwde rol als cameraman en monteur te stappen. Het gaf me de mogelijkheid om te experimenteren met nieuwe vormen van beeldbeleving en te ontdekken hoe technologie en creativiteit elkaar kunnen versterken. Hoewel ik hier vandaag niet meer actief mee bezig ben, blijft het een domein dat me enorm fascineert.